απλα ανθρωπος

Νομίζω πως έχω ξαναβρεθεί ακριβώς εδώ, πως έχω σταθεί σε αυτόν ακριβώς τον βράχο και έχω αντικρύσει ακριβώς αυτή τη θέα.
Κοιτάζω προς τα κάτω. Εκεί που τελειώνουν τα πόδια μου ξεκινά κάθετα ένας γκρεμός που καταλήγει σε μία καταπράσινη πεδιάδα, χαρακωμένη από χίλια ποτάμια που απλώνονται προς όλες τις κατευθύνσεις. Κοιτώντας από ψηλά, παρατηρώ την παράξενη αυτή και παιχνιδιάρα δυχρωμία να απλώνεται μέχρι τον ορίζοντα, όπου την κόβει απότομα ο κατακόκκινος ήλιος.

Μαθηματα βαρυτητας απο τον κο. Κογιοτ

Στις 9 Απριλίου του 2015 κατέθεσα την αίτησή μου να αναγνωριστώ ως αντιρρησίας συνείδησης. Στις 22 Απριλίου του 2016, τριακόσιες εβδομήντα εννέα ημέρες μετά, ξεκινώ επιτέλους τη…… Read more “Μαθηματα βαρυτητας απο τον κο. Κογιοτ”

Η Φυσαρμονικα που Καταφερε να Περασει τα Συνορα

Είναι πρωί. Παρ’ όλα αυτά, όλη η κατασκήνωση είναι στο πόδι, και η συνεχής αυτή κίνηση είναι παρούσα και στους ήχους. Όλο το βράδυ κατεύθαναν πούλμαν γεμάτα…… Read more “Η Φυσαρμονικα που Καταφερε να Περασει τα Συνορα”

Το μαγικο γλειφιτζουρι, μια εκθεση δημοτικου

Η δασκάλα μας είπε να γράψουμε μία ιστορία με μάγους και μάγισσες. Δεν θυμάμαι σε ποιά τάξη, υπολογίζω πέμπτη δημοτικού. Έγραψα την παρακάτω έκθεση, και ήταν η…… Read more “Το μαγικο γλειφιτζουρι, μια εκθεση δημοτικου”