ανωνυμο

Τα βλέφαρα του άντρα άνοιξαν σε αργή κίνηση, σαν τα βαριά σιδερένια ρολά κάποιου καταστήματος. Τα μάτια του έκαναν τον κύκλο του δωματίου, κι έφτασαν στο ημερολόγιο τοίχου. Δεν ήταν σαββατοκύριακο. Ύστερα στράφηκαν πάνω της.

απλα ανθρωπος

Νομίζω πως έχω ξαναβρεθεί ακριβώς εδώ, πως έχω σταθεί σε αυτόν ακριβώς τον βράχο και έχω αντικρύσει ακριβώς αυτή τη θέα.
Κοιτάζω προς τα κάτω. Εκεί που τελειώνουν τα πόδια μου ξεκινά κάθετα ένας γκρεμός που καταλήγει σε μία καταπράσινη πεδιάδα, χαρακωμένη από χίλια ποτάμια που απλώνονται προς όλες τις κατευθύνσεις. Κοιτώντας από ψηλά, παρατηρώ την παράξενη αυτή και παιχνιδιάρα δυχρωμία να απλώνεται μέχρι τον ορίζοντα, όπου την κόβει απότομα ο κατακόκκινος ήλιος.

Μαθηματα βαρυτητας απο τον κο. Κογιοτ

Στις 9 Απριλίου του 2015 κατέθεσα την αίτησή μου να αναγνωριστώ ως αντιρρησίας συνείδησης. Στις 22 Απριλίου του 2016, τριακόσιες εβδομήντα εννέα ημέρες μετά, ξεκινώ επιτέλους τη…… Read more “Μαθηματα βαρυτητας απο τον κο. Κογιοτ”