Ενα ηλιοβασιλεμα στο Bergen.

Και ο ήλιος έδυσε, με τα σύννεφα να καμπυλώνουν σαν τεράστια εισαγωγικά που περικλείουν την ημέρα. Ένα κοράκι αποχαιρέτησε τον ήλιο καθώς εκείνος προσγειώθηκε με ταχύτητα στο βουνό απέναντι, τυλίγοντάς το στις φλόγες. Το τελευταίο αεροπλάνο πέταξε κι αυτό κατά μήκος του ορίζοντα, σαν τελεφερίκ χωρίς σύρματα- οι επιβάτες του σίγουρα παρακολουθούσαν τον αρμαγεδδώνα από κάτω τους ανακουφισμένοι, ήταν ασφαλείς στον ιπτάμενο τενεκέ τους. Γρήγορα όμως θα καταλάβουν πως κανένας άνθρωπος δεν μπορεί να πετά για πάντα.

Ένας γλάρος γλίστρησε πάνω από τα κύματα κυνηγώντας κάποιο αθέατο σε εμένα ψάρι. Το ψαροπούλι και το βλέμμα μου χόρεψαν για λίγο πάνω από την επιφάνεια. Συνειδητοποίησα όμως πως κάποιος κάθισε δίπλα μου, και η προσοχή μου αποσπάστηκε- έψαξα πάλι μα το πουλί έγινε άφαντο.

Σιγά σιγά άρχισε να μαζεύεται πλήθος στην γωνίτσα μου στο πάρκο… Σκέφτηκα να φύγω, ύστερα αποφάσισα πως δεν θα φύγω επειδή ήρθαν αυτοί. Πολέμησα την εσωστρέφειά μου για μερικά λεπτά. Το κρύο όμως τάχθηκε υπέρ των νεοφερμένων, έτσι εν τέλει άρχισα πάλι να περπατάω. Στο δρόμο είδα ένα μικρό ρεστοράν, με δύο καρέκλες απ’ έξω και έναν κατάλογο που διαφήμιζε ψαρόσουπα και μερικά άλλα άγνωστα φαγητά. Ακολούθησα ένα περιστέρι. Ακολούθησα μία κοπέλα με άσπρα ακουστικά μέχρι που έστριψε αντίθετα από τον προορισμό μου. Ακολούθησα τη μυρωδιά του ανατολίτικου φαγητού. Σε είκοσι λεπτά ήμουν σπίτι.

bergen-1058494

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s